صداوسیما و کارنامه یک انحصار

اکنون، پس از نزدیک به نیم قرن تجربه، آیا وقت آن نرسیده است که انحصار رسانه ای، به موضوعی برای اصلاح ساختاری تبدیل شود؟ اصلاح رسانه ملی تنها راه نجات آن است.

رسانه ملی زمانی ملی است که همه ایرانیان خود را در آن ببینند، نه آنکه تنها تریبون یک قرائت سیاسی و محفلی باشد.

صداوسیما در سه دهه گذشته، ویترین یک الگوی حکمرانی بوده است.

کافی است به آن نگاه کنیم تا نسبت این الگو با جامعه، نقد، تکثر، پاسخگویی، مردم سالاری، شایسته سالاری، رقابت و حتی شیوه تصمیم سازی و تصمیم گیری را ببینیم.

از همین رو، حساسیت نسبت به عملکرد صداوسیما، از این واقعیت سرچشمه می گیرد که این سازمان، آیینه بخشی از سازوکار اداره کشور است.

وقتی از صداوسیما سخن می گوییم، درباره شیوه ای از مدیریت کشور سخن می گوییم که پیامدهای آن را مردم سال هاست در عرصه های مختلف اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و حتی امنیتی با تمام وجود لمس کرده اند.

به گزارش جماران، این سازمان با برخورداری از بودجه عمومی گسترده، پنجاه هزار نیروی انسانی، انحصار پخش فراگیر و جایگاه رسانه رسمی، یکی از مهم ترین نهادهای تولید معنا، شکل دهی افکار عمومی و بازنمایی تصویر رسمی ایران در داخل و خارج از کشور است.