اهدای خون؛ از چالش فروش تا سرمایه اجتماعی

عضو انجمن علمی انتقال خون ایران، به بررسی روند تاریخی شکل گیری سازمان انتقال خون، چالش های پیش روی تأمین پلاسما و لزوم صیانت از سرمایه اجتماعی اهداکنندگان داوطلب پرداخت.

به گزارش خبرنگار مهر، محمود هادی پور، در یادداشتی به مناسبت نهم مرداد روز ملی اهدای خون، نوشت: در دهه های چهل و پنجاه شمسی، با گسترش شهرنشینی و ایجاد طبقه متوسط جدید، نیاز به درمان در کشور افزایش یافت.

با این وجود، خون مورد نیاز بیماران از طریق اهدای خون به ازای دریافت پول تأمین می شد.

مسئله فروش خون که در داستان آشغالدونی غلامحسین ساعدی و به تبع آن فیلم دایره مینا داریوش مهرجویی منعکس شد، حساسیت جامعه را در این خصوص برانگیخت.

در نهایت، باوجود توقیف چندساله فیلم دایره مینا، با درایت دکتر فریدون علاء، سازمان انتقال خون ایران به صورت شبکه کشوری و بر مبنای اهدای کاملاً داوطلبانه خون افتتاح شد.

با سقوط شاه در ایران، ارکان سازمان انتقال خون همچنان دست نخورده ماند و تنها نام آن از سازمان ملی انتقال خون به سازمان انتقال خون ایران تغییر پیدا کرد و جنبه دولتی این مجموعه پررنگ شد؛ این سازمان در دوران جنگ 8 ساله، با جذب سرمایه های اجتماعی کشور که به دلیل همبستگی حاصل از جنگ منسجم تر شده بود، توانست نقش مؤثری در پشتیبانی از بیماران و مجروحان جنگ ایفا کند.