ما را با «پروژه بگیرها» اشتباه نگیرید!

خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) _ یادداشت - ما را با پروژه بگیرها اشتباه نگیرید! خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) _ یادداشت پریسا سیدیان چند وقت پیش مجبور شدم فرمی اداری پر کنم.

رسیدم به بخش شغل و نوشتم: خبرنگار .

کارمند پشت میز نگاهی به فرم انداخت، لبخندی زد و گفت: آخی، چه جالب! یعنی تو تلویزیون هم نشونت می دن؟! همین یک جمله ساده، شاید عصاره تمام آن چیزی باشد که ما خبرنگارها سال هاست با آن زندگی می کنیم.

در ذهن بخش زیادی از افکار عمومی، خبرنگاری یعنی همان کسی که میکروفون به دست جلوی دوربین می ایستد یا مثلا اخبار شبانگاهی را می خواند.

روی دیگر این سکه هم مسئولانی هستند که خبرنگار را فقط وقتی می بینند که دوربینی در کار باشد؛ اگر دوربین باشد، پاسخگو، متواضع و خوش اخلاق اند و اگر نباشد، خیلی راحت و با بی اعتنایی از زیر بار پاسخگویی در می روند.

این خط کشی سال هاست که تصویر واقعی این حرفه را پشت نقاب های فانتزی پنهان کرده است.

در فیلم ها و سریال هایمان هم کاریکاتوری از خبرنگار ساخته اند؛ موجودی سمج و فضول که فقط دنبال سرک کشیدن در زندگی این و آن است تا به هر قیمتی خبر جنجالی بسازد و اسمش را بگذارد رسالت خبری! تصویری که هیچ ربطی به دغدغه ها، فرسودگی ها و واقعیت هایی که ما هر روز در تحریریه ها با آن دست وپنجه نرم می کنیم، ندارد.