جنگ؛ دچار بزرگنمایی و خودفریبی نشویم

اگر تصمیم سازان خود نیز در دام بزرگنمایی گرفتار آیند و قدرت متعارف  عظیم آمریکا، یا برتری فناوری و اطلاعاتی اسراییل را دستکم گیرند، آن گاه غره سازی دشمن به خودفریبی بدل می شود.

دکتر یدالله کریمی پور استاد دانشگاه خوارزمی در نبردها، فریب نه ابزاری تاکتیک ی، بلکه سنگ بنای استراتژی است.

یعنی همیشه لازم نیست حریف را از قدرت واقعی خود بترسانید؛ گاهی باید او را آن قدر مطمئن کنید که ضعیفید تا خودش وارد دام شود.

سون تزو چه عالی روشن این گزاره را بیان می کند: اگر توانمندید، ناتوان بنمایید؛ اگر نزدیکید، دور بنمایید و اگر دورید، نزدیک.

این تنها توصیه ای تاکتیکی نیست؛ بنیان ادراک سازی در جنگ است.

غره سازی در تاریخ جنگ، شیوه ای رایج برای فریب دشمن بوده است.

سه حالت در چنین فریبی(غره سازی) وجود دارد: 1.

بزرگنمایی قدرت؛ حریف می ترسد و عقب می نشیند.

2.

کوچک نمایی قدرت؛ حریف مغرور می شود و بیش از ظرفیتش وارد میدان می شود.

3.

بزرگنمایی ضعف حریف؛ حریف تصور می کند پیروزی آسان است و وارد جنگی می شود که هزینه اش را محاسبه نکرده است.

 ولی خطرناک ترین حالت، فریب دادن خود است:  شوم بختی و بی سرانجامی جای دیگر است؛ و آن وقتی است که حکومت آن قدر روایت بزرگنمایی قدرتش را تکرار می کند که دیگر حتی خودیها هم قادر نیستند تفاوت میان قدرت واقعی و تصویر تبلیغا�