گفت وگویی جدید با ایرج درباره تعزیه خوان های خالدآباد تا شاگردی صبا/ روایت حسین خواجه امیری از هفت دهه آواز؛ او چگونه ایرج شد؟

ایرج خواجه امیری در گفت وگویی که سال 1391 انجام شد، از هفت دهه زندگی با آواز گفت؛ از کودکی در خالدآباد و تعزیه خوان هایی که نخستین درس های موسیقی را به او دادند تا شاگردی نزد ابوالحسن صبا، - به گزارش جماران، محمدرضا جعفری: وقتی این گفت وگو را در سال 1391 با ایرج خواجه امیری انجام دادیم او نزدیک به هشتاد سال داشت؛ اما هنوز از خواندن حرف می زد، از تمرین، از تحریر و از اینکه چرا صدایش، به تعبیر خودش، هنوز تغییر چندانی نکرده است.

برای او آواز فقط یک حرفه نبود؛ حاصل هفت دهه تمرین، تجربه و زندگی با موسیقی بود.

او در آن گفت وگو از کودکی اش در خالدآباد، از نخستین تجربه هایش با موسیقی و از مسیری گفت که سرانجام او را به رادیو رساند؛ مسیری که از تعزیه خوان های محل آغاز شد و با آشنایی با استاد ابوالحسن صبا شکل جدی تری پیدا کرد.

ایرج در معرفی خودش گفته بود: اسم من حسین است، فامیلی ام خواجه امیری و ملقب به ایرج شده ام.

او در خالدآباد، نزدیک نطنز، به دنیا آمد و تا کلاس ششم ابتدایی در همان جا درس خواند.

بعد برای ادامه تحصیل به تهران آمد، در دبیرستان علمیه و سپس دبیرستان نظام تحصیل کرد، دیپلم ریاضی گرفت و بعد به دانشکده افسری رفت.

سال 1335 به درجه افسری رسید و حدود 22 سال در ارتش خدمت کرد.