بهشت روی خاکستر؛ کاسبان آشوب چگونه خودکشی دسته جمعی را تئوریزه می کنند؟

شبکه های ماهواره ای و حسابهای مجازی اینستاگرام و X و .

دقیقاً این گسل روانی را هدف گرفته اند.

آن ها اصلا به جامعه پیشنهاد آزادی، مدل حکمرانی یا الگوی توسعه اقتصادی نمی دهند، - در سنت کلاسیکِ اندیشه سیاسی، حتی رادیکال ترین جریان های برانداز ناگزیر بودند پیش از هر کنشی، طرحی مشخص برای یک پرسش بنیادین داشته باشند: فردای فروریختنِ نظم مستقر، چه چیزی بنا خواهد شد؟ تاریخ نشان داده است که جنبش ها برای جلب افکار عمومی، همواره دفتری از برنامه ها، چهره های قابل اتکا و چشم اندازهای ایجابی می گشودند.

اما در جغرافیای رسانه ایِ جریان سلطنت طلب و هسته سخت براندازی فارسی زبان، که آشکارا ماهیتی صهیونیستی-آمریکایی (و نه میهن دوستانه) دارند، این قاعده بنیادین معکوس تعریف شده است و به اصطلاح ایشان شیپور را از سر گشاد بر دهان گذاشته اند.

مدتهاست این جریان از یک پروژه سیاسی با هدف دگرگونی و بهبود به یک سندروم روانی با محوریت کینه توزی تغییر ماهیت داده است؛ ساختاری که هیچ تعهدی برای ساختن فردا ندارد و تمام کارکردش در یک گزاره خلاصه می شود: تخلیه هیجانِ خشم و لذت بردن از تماشای آوار.

مصادیق و مثال های دردناک و تاسف بار این رویکرد به لطف شبکه های اجتماعی از چشم کسی پوشیده نیست.