سوگ اکبر عبدی و مشکلات هنرمندان در زندگی واقعی

اکبر عبدی از معدود بازیگران تاریخ سینمای ایران بود که با تسلط شگفت انگیز بر بدن، صدا و تغییر شخصیت، از کمدی تا درام، هر نقش را به هویتی مستقل بدل می کرد و استانداردی ماندگار و بی بدیل در بازیگری شخصیت پرداز بر جای گذاشت و فقدان او داغی بزرگ بر دل های مردم هنردوست ایران نشاند اما از سوی دیگر درگذشت اکبر عبدی بازیگر نقش های رنگارنگ سینمای ایران یک بار دیگر ذهن اهالی فرهنگ و هنر و فرهنگ دوستان را متوجه مشکلات هنرمندان در زندگی واقعی کرد.

هنرمندانی که برای زیست سالم در پیچ و خم دو قطبی های سیاسی گرفتار بودند و هستند.

از مدعیان دروغین حقوق بشر در خارج تا مدعیان ارزش های دینی و ملی در جناح های مختلف داخل کشور هنرمندان را نه برای خودشان می خواهند و نه برای هنرشان؛ آنها هنرمندان را ابزاری برای اهداف خود در حوزه قدرت می پسندند؛ در این میان بسیاری از شخصیت های تأثیرگذار فرهنگی و هنری در قامت رسانه این جناح و آن جناح ظاهر شده اند و چه بسا همانند نقش های هنری در نقش های متناقض ظاهر می شوند.

در این میانه مردم از ظرفیت مادی و معنوی اصحاب فرهنگ و هنر محروم می شوند و آنچه عایدشان می شود سرمایه سوزی است.

در این مورد نوع نگاه متولیان امر در مجلس، دولت، صدا و سیما و نهادهای مرتبط دیگر تأثیر ویژه ای دارد.