گرانی مسکن، پشت نقاب تورم

بازار مسکن را نمی توان فقط با یک واژه توضیح داد: تورم .

اینکه هر افزایش قیمت مسکن و اجاره بها را به تورم عمومی کشور گره بزنیم، شاید ساده ترین تحلیل ممکن باشد، اما واقعیت بازار مسکن پیچیده تر از این است.

وقتی عرضه مسکن متناسب با تقاضا رشد نمی کند، نتیجه روشن است؛ کمبود، قیمت را بالا می کشد و مستأجر و متقاضی مسکن، هزینه سوءمدیریت را می پردازد.

سالانه صدها هزار خانوار جدید به بازار تقاضای مسکن اضافه می شوند، اما در مقابل، تولید و عرضه مسکن با این نیاز حرکت نکرده است.

قانون جهش تولید مسکن و مواد مختلف برنامه هفتم نیز دقیقاً از همین خلأ حکایت دارد؛ قوانینی که برای افزایش عرضه تصویب شدند، اما بخش مهمی از آنها هنوز در مرحله اجرا با کندی و بی توجهی مواجه اند.

نمونه روشن این وضعیت، ظرفیت گسترده بافت های فرسوده است.

هزاران هکتار از این بافت ها از زیرساخت های آب، برق، گاز و سایر خدمات برخوردارند و می توانند به یکی از مسیرهای جدی تأمین مسکن تبدیل شوند.

با این حال، وقتی اجرای پروژه ها به بهانه نبود زیرساخت یا همکاری نکردن دستگاه ها متوقف می شود، طبیعی است که پرسش اصلی متوجه دستگاه متولی باشد: اگر ظرفیت آماده وجود دارد، چرا از آن استفاده نمی شود؟ نکته مهم تر، فاصله میان رشد قیمت ساختمان و تورم عمومی است.