آیا کتاب خواندن مغز انسان را تغییر می دهد؟

اگر از یک عصب شناس این سؤال را بپرسید، پاسخ او احتمالا «بله» خواهد بود.

- اگر از یک عصب شناس این سؤال را بپرسید، پاسخ او احتمالا بله خواهد بود.

 انسان در بیشتر تاریخ تکامل خود، خواننده بوده است اما نه خواننده کتاب.

اجداد ما ردپای حیوانات را در گِل، الگوهای طوفان را در ابرها و نشانه های خطر را در خش خش برگ ها می خواندند.

در میان اجداد ما، آنهایی که توانستند این الگوهای طبیعی را رمزگشایی کنند، زنده ماندند.

اما چیزی که ما امروز خواندن می نامیم، برای مغز انسان و در تاریخ طولانی تکامل او، یک پدیده جدید است.

در واقع، از آنجایی که زبان نوشتاری فقط حدود 5000 سال پیش پدیدار شده (و در فرایند تکامل انسان 5000 سال خیلی نیست) مغز ما فرصت نداشته است که بخشی مجزا و ویژه مطالعه برای خود ایجاد کند.

به همین دلیل برای مطالعه کردن، سراغ همان مدارهای عصبی قدیمی رفته که زمانی به اجدادمان کمک می کردند و این مدارها را تغییر کاربری داده تا از آنها برای مطالعه کردن استفاده کند.

استانیسلاس دِهین، دانشمند علوم اعصاب شناختی و از مشهورترین نظریه پردازان در این حوزه، کار مغز در بازآرایی شبکه های قدیمی خود برای استفاده در یک مهارت جدید را بازیافت عصبی نامیده است.