پتک و کلنگ ابزار مدیریت شهری نیست!

اگر تصور بر این است که مسئله خیابان سنایی، حضور جوانان، رونق کافه ها، پوشش های متنوع، اجرای موسیقی یا شکل گیری اجتماعات خودجوش است، باید گفت که این مسائل، - تخریب جدول های خیابان سنایی، اگر صرفاً یک پروژه عمرانی بود، شاید ارزش چندانی برای بحث نداشت.

اما وقتی این اقدام در کنار اتفاقات دیگری قرار می گیرد که طی ماه های اخیر در این محدوده رخ داده است، دیگر نمی توان آن را فقط یک عملیات اجرایی شهری دانست.

اینجا سخن از نوعی نگرش خاص به شهر است؛ نگرشی که گمان می کند هر مسئله ای را می توان با پتک و کلنگ، ماشین آلات سنگین، بتن، جدول و موانع فیزیکی حل کرد.

اگر تصور بر این است که مسئله خیابان سنایی، حضور جوانان، رونق کافه ها، پوشش های متنوع، اجرای موسیقی یا شکل گیری اجتماعات خودجوش است، باید گفت که این مسائل، اگر اساساً مسئله تلقی شوند، با پتک و کلنگ حل نخواهند شد.

اینها موضوعاتی اجتماعی و فرهنگی اند، و رویکرد اجتماعی و فرهنگی می طلبند، نه عمرانی.

پیش از این نیز تجربه پلمپ گسترده کافه ها و رستورانها آزموده شد.

نتیجه چه بود؟ آیا جوانان از حضور در شهر دست کشیدند؟ آیا میل به گفت وگو، دیدار، دیدن و شنیدن اجرای موسیقی و تجربه مهیج زیست شهری از میان رفت؟ خیر.