روزنامه نگاری ملی؛ درآمدی بر حقیقت نگاری ایرانی

اصول «روزنامه نگاری»، در همه جای جهان باید مبتنی بر حقیقت کاوی و حقیقت نگاری، پاسخگویی و نقادی باشد و روزنامه نگاری ملی نیز از آن مستثنا نیست.

- روز خبرنگار امسال، فرصت مغتنمی است تا بازخوانی دو پارادایم در عرصه رسانه را مد نظر قرار دهیم: روزنامه نگاری هژمونیک و روزنامه نگاری ملی .

این دو، نه صرفاً دو شیوه اطلاع رسانی، که دو فلسفه و نگاه متفاوت به مفاهیمی چون رسانه، پیام، حقیقت، انسان، آگاهی، میهن و قدرت هستند.

روزنامه نگاری هژمونیک روزنامه نگاری در غرب، در بستر مجموعه ای متکثر از نظریه ها، ساختارهای مالکیت، سنت ها، استانداردها و معیارهای حرفه ای شکل گرفته است و بسته به جریان های فکری و مناسباتی که مالکیت، اقتصاد و سیاست و اهداف رسانه و نیروی انسانی آن را تعریف می کنند، می تواند طیفی گسترده، از رسانه های انسان محور، آزادی خواه، تکثرگرا و انتقادی تا رسانه های هژمونیک و وابسته به کانون های قدرت را در بر گیرد.

مراد از روزنامه نگاری هژمونیک که ریشه های تاریخی آن را می توان در نظم استعماری جست وجو کرد، روزنامه نگاری است که واقعیت های تعیین کننده جهان را از دریچه منافع قدرت های مسلط صورت بندی و بازنمایی می کند.

از این روی، شاهد هستیم که در قرن بیست ویکم و عصر هوش مصنوعی، پلتفرم های تحت مالکیت و کنترل ابرشرکت ها و قدرت های م�