بستن تنگه هرمز کافی نیست!

بستن تنگه هرمز مهم است، بستن باب المندب هم مهم است، اما هیچ کدام به تنهایی پایان ماجرا نیست.

- به گزارش تابناک به نقل از همشهری؛ در جنگ انرژی، کسی برنده است که فقط راه را نبندد بلکه هزینه را بالا ببرد، مسیر را گران و طرف مقابل را مجبور به عقب نشینی حساب شده کند.

1- تنش در جنوب غرب آسیا، با تهدیدهای کلی یا بستن یک گذرگاه به تنهایی حل نمی شود.

بازدارندگی وقتی معنا دارد که به نقطه حساس واقعی طرف مقابل بخورد؛ یعنی از نمایش قدرت عبور کند و به فشار واقعی بر زنجیره تامین انرژی اسراییل برسد.

وقتی تعهدات منطقه ای، دریایی و انرژی بارها نقض شده، پایبندی یک طرفه فقط بازدارندگی را فرسوده می کند.

پاسخ مؤثر باید بازی را عوض کند، نه اینکه فقط یک واکنش نمایشی و کوتاه باشد.

2- بستن تنگه هرمز مهم است اما کافی نیست.

بازار نفت فقط با واقعیت عرضه نمی چرخد، با انتظار هم حرکت می کند.

اگر اختلال فقط چند روز یا یکی دو هفته طول بکشد، بازار با ذخایر، مسیرهای جایگزین و مدیریت روانی، شوک را تا حدی جذب می کند.

پس چه کنیم؟ 3- نقطه فشار اصلی جای دیگری است: خزر و قفقاز.

داده های جدید نشان می دهد اسراییل وابستگی جدی به نفت این مسیر دارد.

براساس گزارش رویترز، واردات نفت اسراییل از آذربایجان در سال 2025 به 94هزار بشکه در روز رسید؛ یعنی 31درصد بیشتر از سال قبل.