به بهانه درگذشت «عمو اکبر» با مرام و مردمی!

محمدابراهیم محمدی مشاور خانواده قوه قضاییه در یادداشتی از اکبر عبدی که هیچ گاه درگیر جناح های سیاسی نشد، نوشته است.

- خبرگزاری مهر- یادداشت مهمان، محمدابراهیم محمدی، مشاور خانواده قوه قضاییه؛ آیا در روزگاری که حفظِ عقیده و پایبندی به باور به دشوارترین کنشِ انسانی بدل شده است، می توان خوشبخت زیست و مرد؟ بی گمان، پاسخ مثبت به این پرسش، در زندگی مرحوم عبدی تجسم عینی یافته است.

اما پیش از پرداختن به این نمونه، باید بستر تاریخی و اجتماعی این دشواری را واکاوی کنیم.

در جوامع دست خوشِ گذارِ سیاسی و فرهنگی، کنشگران عرصه عمومی ـ به ویژه هنرمندان و سیاستمداران ـ همواره بر لبه تیغ دوگانه ماندگاری در برابرِ زوال و ثبات در برابرِ تحول حرکت می کنند.

تاریخ، سرشار از نمونه هایی است که در آنان، نه فقط آرا، که بن مایه های هویتی دچار گسست شده است.

انقلاب اسلامی ایران، به مثابه یک آزمایشگاه بزرگ تاریخی در نیم قرن اخیر، بسیاری از این چهره ها را در بوته آزمونی سخت نهاده و غربال کرده است.

از منظر جامعه شناسی شناختی، پدیده استحاله فکری در میان هنرمندان و اهل سیاست، صرفاً یک تغییر سطحی عقیدتی نیست بلکه غالبا به گسست ساختاری از پیشینه زیسته و بریدگی از خویشتنِ پیشین منجر می شود.