سه راهی هرمز؛ از مدیریت عبور توسط ایران تا رویارویی نظامی و توافق شکننده

نشنال اینترست با ترسیم سه سناریوی «انسداد گزینشی»، «تصرف نظامی» و «بازگشایی دیپلماتیک» هشدار می دهد که الگوی سنتی آزادی ناوبری در تنگه هرمز عملاً فروپاشیده است؛ - به گزارش سرویس بین الملل جماران، تحلیل واسای میر در نشنال اینترست، به کالبدشکافی عمیق ترین بحران ترانزیتی جهان در پساجنگ می پردازد.

میر استدلال می کند تفاهم نامه 17 ژوئن میان دونالد ترامپ و ایران، تنها سه هفته دوام آورد و با اعلام پایان آتش بس توسط ترامپ در اجلاس آنکارا، هرمز بار دیگر به ساحل ناامنی بازگشت.

علت شکست، عدم حل هسته اصلی منازعه بود: ایران انسداد را حقی برای اعمال حاکمیت و اخذ عوارض می داند و آمریکا بر آزادی مطلق آبراه بین المللی اصرار دارد.

از آنجا که هیچ خط لوله جایگزینی توان پوشش ترانزیت روزانه 20 میلیون بشکه ای هرمز را ندارد، جغرافیا بار دیگر اراده نظامی قدرت ها را منکوب ساخته است.

نویسنده سه سناریوی پیش رو برای آینده ی این تنگه حیاتی را تبیین می کند: یک: انسداد گزینشی و مدیریت عبور توسط تهران این سناریو هم اکنون عملیاتی شده است.

ایران با رد ناوبری بر پایه نرخ های بازار، یک سیستم عبور مدیریت شده و مبتنی بر هم راستایی سیاسی ایجاد کرده است.