واردات چای؛ نبرد «سبد خانوار» با «بقای باغ های گیلان»

سالانه ده ها هزار تُن چای خارجی وارد ایران می شود تا قیمت سبد مصرفی خانوار را مهار کند، اما این سیاست برای چایکاران به معنای از دست دادن بازار، - رشت- سالانه ده ها هزار تُن چای خارجی وارد ایران می شود تا قیمت سبد مصرفی خانوار را مهار کند، اما این سیاست برای چایکاران به معنای از دست دادن بازار، در انبار ماندن و سنواتی شدن محصول است.

خبرگزاری مهر، گروه استان ها: چای، پس از نفت، پرمصرف ترین کالای وارداتی ایران است؛ سالانه نزدیک به 100 هزار تن چای خارجی وارد کشور می شود، در حالی که تولید داخلی به زحمت به یک سوم این رقم می رسد.

این آمار به تنهایی روایتگر تنشِ پنهانی است که دهه هاست در صنعت چای ایران جریان دارد: تنش بین سبد خانوار ارزان تر و معیشت چایکاری که ریشه در تاریخ و جغرافیای شمال کشور دارد .

از یک سو، سیاستگذار ناچار است برای کنترل تورم و مدیریت ارز، دریچه های واردات را باز نگه دارد تا چای ارزان سریلانکا، هند و کنیا سفره مردم را پُر کند.

از سوی دیگر، هر محموله چای خارجی که به گمرک می رسد، برای چایکار گیلانی و مازندرانی، نه یک رقیب تجاری، بلکه زنگ خطری برای بقای باغ هایی است که نسل ها به آن دل بسته اند.

اما ماجرا صرفاً به رقابت قیمت ختم نمی شود؛ اینجا پای کیفیت ، امنیت غذایی ، الگوهای مصرف ، برندسازی و حتی مهاجرت روستایی نیز در