حمله به زیر ساخت ها؛ دکترین جدید آمریکایی- صهیونیستی که نباید نهادینه شود

حقوق بین الملل بشردوستانه هرگز چنین چیزی را مجاز ندانسته است.

این نظام حقوقی، حمله را تنها به آن دسته از اهدافی محدود می کند که «سهم مؤثری در اقدام نظامی» داشته باشند و انهدام آن ها، - حقوق بین الملل بشردوستانه هرگز چنین چیزی را مجاز ندانسته است.

این نظام حقوقی، حمله را تنها به آن دسته از اهدافی محدود می کند که سهم مؤثری در اقدام نظامی داشته باشند و انهدام آن ها، در همان زمان، یک مزیت نظامی قطعی به همراه آورد.

(پروتکل الحاقی اول، ماده 52) رضا نصری/ حقوقدان بین الملل دکترینی در حال ثبت شدن در کارنامه این جنگ است؛ دکترینی که برای بهره برداری کسانی نوشته می شود که جنگ ها را آغاز می کنند.

این دکترین نه از رهگذر یک معاهده پدید آمده، نه با رأی گیری به تصویب رسیده و نه حتی در قالب یک سطر قانون جدید تدوین شده است.

بلکه از کنار هم قرار گرفتن پست های شبکه های اجتماعی، فهرست اهداف نظامی و سکوتی که این اقدامات را همراهی می کند، شکل گرفته است.

اگر اجازه یابد تثبیت شود، عمر آن از جنگی که آن را پدید آورده فراتر خواهد رفت و به ابزاری در اختیار هر دولتی بدل خواهد شد که از قدرت کافی برای اجرای آن برخوردار باشد.

ادعای این دکترین چنین است: زیرساخت های غیرنظامی یک کشور، اعم از نیروگاه های برق، پالایشگاه ها، پل ها، تأسیسات آب و آب شیرین کن ها، هرگاه