میناب؛ جایی که خبرنگارها روضه خوان و عکاس ها مرثیه سرا شدند

کاش کسانی که جنگ را در آغوش می کشیدند، خوب به این عکس ها و آخرین آغوش ها خیره شوند و پاسخی برای این جان های پراکنده داشته باشند.

- میناب؛ جایی که خبرنگارها روضه خوان و عکاس ها مرثیه سرا شدند کاش کسانی که جنگ را در آغوش می کشیدند، خوب به این عکس ها و آخرین آغوش ها خیره شوند و پاسخی برای این جان های پراکنده داشته باشند.

خبرگزاری مهر - مجله مهر؛ زهرا سادات غضنفری: برخلاف فروردین و مهر که همواره بر ماندن اصرار دارند، اسفند، ماه زودگذری است.

قدِ مژه برهم زدنی روزهایش از روی تقویم می پرند و تاریخ را تحویل سال نو می دهند.

اسفند چهارصد و چهار اما روی تمام خاطرات خط بطلان کشیده.

قصد گذر ندارد و سنگینی بودنش را حتی بر روی شانه های تیر چهارصد و پنج هم انداخته.

زمستانش ماندنی شده و شادی را در یکی از گرم ترین شهرهای جنوبی ایران منجمد کرده.

میناب یا گلستانِ جنوب؛ شهری بنا شده و محصور در میان آب ها که در جستجوها، سال ها به قدمتش شهره بوده.

حال آن که پنج ماهی است شرح قصه ای تازه می کند و دورتادورش را روایت هایی از جنس خون حصار کشیده اند.

مرسوم است که روضه خوان برای روایت فجایع از توصیف جزییات و خلق مضمون بهره ببرد.

اما آنچه بر میناب گذشته جنایتش به قدری عیان است که خبرنگارها روضه خوان شده اند و عکاس ها مرثیه می سرایند.