وقتی کلمات به هم نمی رسند

فرسایش یک جامعه، با اختلاف آغاز نمی شود؛ از لحظه ای آغاز می شود که کلمات دیگر به هم نمی رسند.

- فرسایش یک جامعه، با اختلاف آغاز نمی شود؛ از لحظه ای آغاز می شود که کلمات دیگر به هم نمی رسند.

کیوان لطفی - در روزگاری که صداها بیش از همیشه در کنار هم شنیده می شوند، فهمیدن یکدیگر لزوماً آسان تر نشده است.

مسئله فقط افزایش اختلاف ها نیست.

اختلاف، همزاد زندگی اجتماعی است و هیچ جامعه ای بدون تفاوت دیدگاه ها رشد نمی کند.

آنچه مایه نگرانی است، فرسایش تدریجی زبان به مثابه امکان فهم متقابل است.

خطر امروز، نه اختلاف عقیده، بلکه از دست رفتن زبان مشترکی است که اختلاف ها را به گفت وگو تبدیل می کند.

کلمات همان کلمات اند، اما دیگر همیشه به یک جهان مشترک اشاره نمی کنند.

هر گروه، تجربه ها و پیش فرض های خود را به آنها می افزاید و از همین جا، گفت وگو آرام آرام جای خود را به سوءتفاهم می دهد.

مسئله فقط اختلاف بر سر یک موضوع نیست؛ گاه حتی بر سر معنای کلماتی که با آنها درباره آن موضوع سخن می گوییم نیز توافقی وجود ندارد.

شاید به همین دلیل است که بسیاری از مناقشه های رسانه ای این روزها، بیش از آنکه تلاشی برای فهمیدن باشند، به مسابقه ای برای غلبه بر دیگری تبدیل شده اند.