بحران هرمز نشان داد کشتیرانی می تواند برای اهداف ژئوپلیتیکی به سلاح تبدیل شود

بحران تنگه هرمز، فراتر از اختلال در صادرات انرژی و تجارت جهانی، یکی از بنیادی ترین اصول حقوق دریایی، یعنی آزادی عبور ترانزیتی را با تهدیدی جدی روبه رو کرده است؛ - به گزارش سرویس بین الملل جماران، اندیشکده شورای آتلانتیک در گزارشی با بررسی پیامدهای بحران تنگه هرمز بر تجارت جهانی و حقوق بین الملل دریایی نوشت: تا زمانی که جنگ آمریکا و اسراییل علیه ایران در 28 فوریه 2026 آغاز شد، تنگه هرمز همان طور که در کنوانسیون حقوق دریاهای سازمان ملل متحد (UNCLOS) پیش بینی شده بود، عمل می کرد.

ایران در واکنش به این حمله، عملاً تردد در تنگه را مسدود کرد.

این اقدام با آتش بس ها و شعله ور شدن مجدد خشونت ها دنبال شده است.

برای دوره های مختلف در طول چندین ماه، عبور از تنگه برای اکثر کشتی ها عملاً غیرممکن بوده است.

پس از آغاز جنگ، ایران یک نهاد دولتی برای رسیدگی به مجوزها و پرداخت های مربوط به عبور از تنگه راه اندازی کرد.

این کشور همچنین احتمال وضع عوارض بر کابل های موجود در تنگه را مطرح کرده است.

آتش بس ماه ژوئن که توسط ایالات متحده و ایران امضا شد، شاهد ایجاد دوفاکتوی مسیرهای کشتیرانی جداگانه در سمت های ایرانی و عمانی تنگه بود، اگرچه ایران توافق آتش بس را به این معنا تفسیر کرد که تنها خود او بر ترددها در هرمز نظارت خواهد داشت.