فوم حافظه دار چگونه از تحقیقات ناسا به خانه های ما راه پیدا کرد؟

امروزه فوم حافظه دار در تشک ها، بالش ها، صندلی خودرو، تجهیزات پزشکی و حتی کفش های ورزشی به کار می رود، اما کمتر کسی می داند ریشه این فناوری به پژوهش هایی بازمی گردد که دهه ها پیش برای افزایش ایمنی و راحتی فضانوردان انجام شده بودند.

- عصرایران- فوم حافظه دار یا Memory Foam یکی از شناخته شده ترین فناوری هایی است که از دل تحقیقات فضایی راه خود را به زندگی روزمره باز کرده است.

این ماده که به دلیل قابلیت تغییر شکل و بازگشت آرام به حالت اولیه شناخته می شود، امروزه در طیف گسترده ای از محصولات، از تشک و بالش گرفته تا تجهیزات پزشکی و صندلی خودرو، مورد استفاده قرار می گیرد.

داستان این فناوری به اواسط دهه 1960 بازمی گردد؛ زمانی که مرکز پژوهشی ایمز ناسا در کالیفرنیا به دنبال ماده ای بود که بتواند فشار وارد بر بدن فضانوردان و خلبانان را هنگام شتاب گیری و فرود کاهش دهد.

مهندسان به ماده ای نیاز داشتند که ضمن جذب ضربه، وزن بدن را به طور یکنواخت توزیع کند و پس از برداشته شدن فشار، به آرامی به شکل اولیه خود بازگردد.

نتیجه این تحقیقات، تولید نوعی فوم پلی یورتان با ساختاری ویژه بود که بعدها با نام فوم حافظه دار شناخته شد.

این ماده به گرما و فشار بدن واکنش نشان می دهد و متناسب با شکل بدن تغییر فرم می دهد.