اتاق های خالی، هزینه های سنگیـن

مشکل اصلی، نبود حمایت دولت از هتلداران است.

در اوضاع بحرانی، مانند جنگ، انتظار می رود دولت برای حفظ این صنعت و جلوگیری از تعطیلی واحدهای اقامتی وارد عمل شود.

صبا رضایی پیام ما صنعت هتلداری ایران در هفت سال گذشته از بحرانی به بحران دیگر رسیده است؛ از سیل سال 1398 و همه گیری کرونا تا ناآرامی های اجتماعی، تورم، کاهش قدرت خرید مردم و جنگ های پی درپی.

گردشگران خارجی به جز گروه محدودی از مسافران عراقی و کشورهای همسایه، کمتر از گذشته به ایران سفر می کنند و سفر و اقامت در هتل برای بسیاری از مسافران داخلی نیز از اولویت خارج شده است.

حاصل این شرایط، اتاق های خالی و درآمدهای رو به کاهش در برابر هزینه های سنگین بیمه، مالیات، انرژی، حقوق کارکنان و نگهداری هتل هاست.

آخرین روز تیرماه، وزارتخانه های میراث فرهنگی و اقتصاد تفاهم نامه ای برای حمایت از کسب وکارهای آسیب دیده از جنگ امضا کردند، اما هتلداران در فارس، تهران و مازندران می گویند آثار این حمایت هنوز در عمل دیده نمی شود.

آنها هشدار می دهند اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، بخشی از زیرساخت های گردشگری کشور توان ادامه فعالیت و نوسازی خود را از دست خواهند داد.

رکود صنعت هتلداری تنها نتیجه جنگ اخیر نیست.