پیمان مکه؛ تهدید یا فرصت؟

ترکیه، عربستان سعودی و پاکستان یک پیمان دفاعی برای تقویت بازدارندگی در برابر تهاجمات خارجی امضا کردند که به توافق دفاع مشترک مکه موسوم شد.

این سه کشور اعلام کردند که این پیمان علیه هیچ کشور مشخصی نیست و هدف آن، تقویت بازدارندگی جمعی است.

ترکیه نیز امضای این پیمان را نوعی مشارکت منطقه ای برای استقرار صلح و ثبات دانست و تاکید کرد که عضویت در پیمان مکه، جایگزینی برای حضور این کشور در ناتو نیست.

در ارتباط با این پیمان و رویکرد احتمالی ایران نسبت به آن، توجه به نکات زیر اهمیت است.

1.

این سه کشور با انگیزه های متفاوتی وارد این پیمان شده اند.

پاکستان به عنوان یک قدرت هسته ای که مهمترین محور سیاست خارجی خود را رقابت با هند می داند از این پیمان برای تقویت جایگاه اسلام آباد در مقابل دهلی نو استفاده خواهد کرد.

پاکستان که با ورود در میانجیگری بین ایران و آمریکا، جایگاه منطقه ای خود را ارتقا داد با حضور در ائتلاف سه جانبه با عربستان و ترکیه، قصد دارد وزن ژئوپلیتیک خود را در جهان اسلام و منطقه نیز افزایش دهد و تصویر خود به عنوان موسس طالبان و حامی تروریسم را ترمیم کند.

  ترکیه به عنوان عضو ناسازگار پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) اگرچه اعلام کرد پیمان مکه، جایگزین ناتو نخواهد شد، اما با امضای این پیمان، کارت های بازی خود را در قبال ناتو افز