فرشته ای در آخرین سنگر زاینده رود

هویت زیستی اصفهان، یک ماهی است؛ همان ماهی کوچکِ زاینده رود که مردمان این دیار به نام ماهی جوبی می شناختندش اما با خشکیدن رودخانه، - اصفهان- هویت زیستی اصفهان، یک ماهی است؛ همان ماهی کوچکِ زاینده رود که مردمان این دیار به نام ماهی جوبی می شناختندش اما با خشکیدن رودخانه، نه فقط از برابر دیده ها که از حافظه تاریخی محو شد.

خبرگزاری مهر، گروه استان ها- ندا سپاهی: ماهی جوبی راه راه به گویش محلی اصفهانی ها، کپوردندان، آفانیوس گورخری و گورماهی اصفهان هم نامیده می شود؛ ماهی که گونه ای اندمیک و انحصاری حوضه زاینده رود و تالاب گاوخونی است و به قدمت حیات این رودخانه با آن زیسته؛ ماهی جوبی زمانی در مادی های شهر اصفهان که مانند مویرگ از زاینده رود منشعب بودند، فراوان بود، شاید تا همین بیست- سی سال پیش، امروز اما جمعیتش به چند چشمه و قنات دورافتاده در جنوب تالاب گاوخونی محدود شده و هر تهدید کوچک می تواند نسلش را منقرض کند.

در میان قهقرای تدریجی که هویت زیستی یک تمدن را از برابر دیده ها و حافظه جمعی محو کرده، بانویی سال هاست که بی صدا از آخرین بازمانده در زاینده رود حفاظت می کند.

فرشته عالم شاه کنشگر محیط زیست و مدیرخانه آفانیوس اصفهان، اصالتا اهل دزفول است اما دل در گروی زاینده رود دارد و زیستمندانش؛ بیش از یک دهه است که برای حفظ هویت �