طوفانی که هنوز نباریده؛ رویارویی خاموش میان آنکارا و تل آویو

در تابستان 1405، خاورمیانه ای که تازه از زیر آوار جنگ ایران و رژیم صهیونیستی اسراییل بیرون آمده، با یک پرسش تازه روبه رو شده است: آیا جبهه بعدی، - در سوی مقابل، پیروزی اسراییل در چنین رویارویی ای، می تواند روایت قدرت مسلط منطقه را که تل آویو پس از عملیات علیه ایران و حزب الله برای خود ساخته، تکمیل کند.

چنین نتیجه ای احتمالاً به تضعیف موقعیت اردوغان در داخل ترکیه و کاهش نفوذ آنکارا در سوریه و شرق مدیترانه می انجامد و می تواند محور یونان-قبرس-اسراییل را به ستون اصلی امنیت مدیترانه شرقی بدل کند.

با این حال، چنین سناریویی نیز بدون هزینه نخواهد بود؛ درگیری با دومین ارتش بزرگ ناتو، حتی در صورت برتری نظامی اسراییل، می تواند به بحرانی بلندمدت در روابط اسراییل با جهان اسلام سنی و حتی با بخشی از اعضای ناتو بینجامد و ائتلاف های تازه ای مانند توافق مکه را در برابر تل آویو منسجم تر کند.

  چرا رژیم اسراییل از اسلام سیاسی احساس خطر می کند   در میان اظهارنظر های اخیر نتانیاهو، مضمونی تکرار می شود که به گفته منتقدانش، او بار ها از سوی برخی محافل با این پرسش روبه رو شده که چرا با اسلام سیاسی به همان قاطعیتی که با ایران برخورد می کند، مواجه نمی شود.