جنگ از کجا فرماندهی می شود؟ نگاهی به مراکز فرماندهی و کنترل که مغز متفکر عملیات های نظامی هستند

وقتی صحبت از یک عملیات نظامی گسترده می شود، ذهن بیشتر مردم به سمت جنگنده ها، ناو های جنگی، موشک ها و ستون های زرهی می رود.

اما در فاصله ای دورتر از میدان نبرد، - به گزارش خبرنگار دفاعی و نظامی تابناک؛در جنگ های قدیمی، فرماندهان معمولاً روی تپه ای مشرف به میدان نبرد می ایستادند و با دوربین یا حتی چشم غیرمسلح، حرکت نیرو های خود و دشمن را زیر نظر می گرفتند.

ارتباطات محدود بود و تصمیم ها بر اساس آنچه دیده می شد اتخاذ می شد.

اما میدان نبرد امروز دیگر چنین نیست.

فاصله میان دو طرف ممکن است هزاران کیلومتر باشد، ده ها یگان به طور هم زمان در هوا، دریا، خشکی، زیر دریا، فضا و حتی فضای سایبری فعالیت کنند و حجم اطلاعاتی که در هر دقیقه تولید می شود، از توان تحلیل یک انسان خارج باشد.

  به همین دلیل، مراکز فرماندهی و کنترل به یکی از حیاتی ترین بخش های هر ارتش تبدیل شده اند.

این مراکز نه محل صدور دستور های کلی، بلکه نقطه ای هستند که داده های دریافتی از ده ها حسگر، رادار، ماهواره، پهپاد، هواپیما، کشتی و یگان های زمینی در آن تجمیع می شود تا فرمانده بتواند تصویری نسبتاً دقیق از وضعیت میدان نبرد در اختیار داشته باشد.

  یکی از مهم ترین ویژگی های جنگ های مدرن، سرعت تغییر شرایط است.