اهتمام ویژه علامه مجلسی به احیای جایگاه حدیث در منظومه معرفت دینی

علامه مجلسی با بهره گیری از هوش سرشار، پشتکار کم نظیر و موقعیت ویژه دینی و اجتماعی خود، توانست جریانی عمیق در علوم اسلامی ایجاد کند که تأثیرات آن تا قرن ها بعد در فرهنگ دینی ماند.

به گزارش خبرنگار مهر، علامه محمدباقر بن محمدتقی مجلسی، معروف به علامه مجلسی یا مجلسی دوم، از برجسته ترین و اثرگذارترین محدثان، فقیهان و اندیشمندان شیعی در قرن یازدهم و اوایل قرن دوازدهم هجری قمری است که نقش بی بدیلی در احیا، گردآوری و سازمان دهی میراث حدیثی اهل بیت (ع) ایفا کرده است.

او که در سال 1037 هجری قمری در اصفهان—پایتخت باشکوه عصر صفوی—دیده به جهان گشود، در دوره ای می زیست که جامعه شیعی نیازمند سامان دهی معرفتی، پاسخی جامع به شبهات عقیدتی و ترویج آموزه های دینی در سطوح مختلف آحاد مردم بود.

علامه مجلسی با بهره گیری از هوش سرشار، پشتکار کم نظیر و موقعیت ویژه دینی و اجتماعی خود، توانست جریانی عمیق در علوم اسلامی ایجاد کند که تأثیرات آن تا قرن ها بعد در حوزه های علمیه و فرهنگ دینی مسلمانان باقی ماند.

سیره علمی علامه مجلسی ترکیبی متوازن از احاطه به دانش های گوناگون، نوآوری در روش های گردآوری و شرح حدیث، ترویج علوم دینی به زبان فارسی برای عموم جامعه و نگاه کاربردی به دین در عرصه اداره جامعه بود.