آقای رییس جمهور! این هم یک نمونه از حذف که در گزارش خود به صراحت انتقاد کردید

ترومای دانشگاه تهران، اگر فقط داستان اصغر ایزدی جیران باشد، یک تراژدی شخصی است؛ اما اگر نشانه ای از یک الگوی تکرارشونده در مناسبات دانشگاهی باشد، - آقای رییس جمهور! این هم یک نمونه از حذف که در گزارش خود به صراحت انتقاد کردید ترومای دانشگاه تهران، اگر فقط داستان اصغر ایزدی جیران باشد، یک تراژدی شخصی است؛ اما اگر نشانه ای از یک الگوی تکرارشونده در مناسبات دانشگاهی باشد، دیگر یک مسئله فردی نیست، بلکه زخمی بر پیکر نهاد دانشگاه است.

عصر ایران؛ محسن سلیمانی فاخر- آنچه اصغر ایزدی جیران، مدرس مردم شناسی در سلسله روایت های تلگرامی خود با عنوان ترومای دانشگاه تهران منتشر کرده، صرفاً شرح یک اختلاف استخدامی یا نزاع میان چند استاد نیست.

حتی اگر تمام ماجرا را تنها از زاویه روایت او بخوانیم، باز هم با مسئله ای بزرگ تر روبه رو هستیم؛ مسئله ای به نام فرهنگ حذف در دانشگاه.

دانشگاه، در معنای کلاسیک خود، جایی برای گفت وگو، تضارب آرا و داوری علمی است.

نهادی که قرار است حقیقت نه از طریق قدرت، بلکه از مسیر استدلال و نقد آشکار شود.

اما در روایت ایزدی جیران، دانشگاه چهره ای دیگر پیدا می کند؛ نهادی که در آن رأی مخفی جای گفت وگوی علمی را گرفته، حذف جای رقابت را، و سکوت جای عدالت رویه ای را.