چرا هوشنگ ابتهاج مهم است؟

فیض شریفی با بیان اینکه هوشنگ ابتهاج (سایه) آنتولوژی سعدی، مولوی، حافظ و نیما یوشیج است، می گوید: شعر سایه در حافظه جمعی مردم، جاری و ساری شده است.

- به گزارش جماران، نوزدهم مرداد سال 1401 بود که امیرهوشنگ تنها پسر آقاخان ابتهاج و فاطمه رفعت ، با هفت هزارسالگان سر به سر شد و امروز چهارمین سالی است که این شاعر به دنیای سایه ها کوچ کرده است.

به همین مناسبت فیض شریفی، شاعر و منتقد ادبی در یادداشتی که برای انتشار در اختیار ایسنا قرار داده، نوشته است: چون سایه مرا ز خاک برگیر کاین جا سر و آستانه از توست (آنتولوژی یا منبع الهام هوشنگ ابتهاج) برای شناختن هوشنگ ابتهاج، باید سعدی و مولوی و به خصوص حافظ را ژرفکاوانه تحقیق و بررسی کرد.

به بیت زیرین نگاه کنید: پیش تو جامه در تنم، نعره زند که بر درم آمدمت که بنگرم گریه امان نمی دهد.

حافظ همین مضمون را بارها در شعر خود مستحیل کرده است سایه، آنتولوژی سعدی، مولوی، حافظ و نیما یوشیج است.

مصراع اول این بیت، حالتی مولوی وار دارد و در مصراع دوم، سایه، بدون آن که متوجه باشد از سعدی وام گرفته است.

سعدی می گوید: آمدمت که بنگرم باز نظر به خود کنم سیر نمی شود نظر بس که لطیف منظری .

حافظ هم به نوعی سعدی آخرالزمان است.