بازخوانی تاریخ/ قصه «اکبر بیسوده»؛ مردی که دوست داشت قاتل باشد

شامگاه سه شنبه یازدهم اردیبهشت 1358، ساعت حدود ده و نیم شب، استاد مرتضی مطهری از جلسه ی مؤسسه ی «متاع» در منزل یدالله سحابی بیرون آمد.

کوچه ی پارک امین الدوله، - اما در همان روز هایی که اکبر بیسوده در بازداشت بود، تیم پیگیری پرونده مشغول کار روی سرنخ اصلی بود: همان اعلامیه ای که فرقان پخش کرده بود.

این اعلامیه روی کاغذی چاپ شده بود که وقتی ردش را گرفتند، به یک چاپخانه رسیدند.

از آنجا به فهرست کارکنان یک شرکت زیراکس رسیدند و متوجه شدند یکی از کارمندان این شرکت، محمدعلی بصیری نام دارد و همین کاغذ ها را از محل کارش برای گروه فرقان می برده است.

  وقتی مأموران به خانه ی بصیری رفتند، او فرار کرد، از روی دیواری پرید، افتاد و بیهوش شد.

بعد از به هوش آمدن گفت که پیش از انقلاب با فرقان همکاری داشته، اما بعد ها از آنها جدا شده.

با این حرف، هنوز کسی مطمئن نبود که او همان کسی است که ماشه را کشیده.

تا اینکه رهبر گروه، اکبر گودرزی، در راه انتقال به زندان اوین، وقتی از او درباره ی قاتل شهید مطهری سؤال کردند، نام بصیری را به زبان آورد.

بصیری هم چند روز بعد، وقتی دید همدستش حمید نیکنام قبلاً اعتراف کرده، صحنه ی جنایت را با جزییات کامل توصیف کرد؛ اینکه چطور نزدیک به یک هفته خانه ی شهید مطهری را زیر نظر داشته، چطور شب حادثه از پشت دیوار خانه ی سحابی