کازو زگرس؛ معماری که پیش از ساختن، به سرزمین گوش می دهد (+تصاویر)

در معماری زگرس، خانه تنها محلی برای سکونت نیست؛ بلکه وسیله ای برای تجربه کردن زمین است.

مسیر حرکت، نور، منظره و حتی دشواری های طبیعی سایت، همگی در شکل گیری معماری نقش دارند.

- در این پروژه، انتخاب مصالح نیز بخشی از همین نگاه است.

چوب به کار رفته در ساختمان اجازه می دهد بنا به مرور زمان تحت تاثیر شرایط طبیعی قرار بگیرد و با محیط اطراف خود هماهنگ تر شود؛ گویی معماری قرار نیست طبیعت را تغییر دهد، بلکه باید امکان شکل گیری رابطه ای تازه میان انسان و چشم انداز را فراهم کند.

در خانه پیر که در سال 2024 در کنار دریاچه پانگویپولی به پایان رسید، همین فلسفه در مقیاسی خصوصی تر دنبال شده است.

زمین پروژه با صخره ای 12 متری و رابطه ای پیچیده میان نور خورشید و چشم انداز روبه رو بود.

زگرس خانه را حول یک راه پله مرکزی سازماندهی کرد؛ مسیری که به سمت آب پایین می رود و حرکت ساکنان را به بخشی از تجربه جغرافیای اطراف تبدیل می کند.

در معماری زگرس، خانه تنها محلی برای سکونت نیست؛ بلکه وسیله ای برای تجربه کردن زمین است.

مسیر حرکت، نور، منظره و حتی دشواری های طبیعی سایت، همگی در شکل گیری معماری نقش دارند.

زگرس این رویکرد را  ژئوپویتیک (Geopoetics) می نامد؛ مفهومی که معماری را حاصل برخورد جغرافیا و شعر می داند.