بازآرایی ژئوپلیتیک انرژی در خلیج فارس؛ گذار از گلوگاه ها به شبکه های انتقال

آنچه در حال شکل گیری است، جایگزینی کامل تنگه هرمز نیست، بلکه کاهش تدریجی ریسک وابستگی به آن است.

- به گزارش جماران، تحولات سال های اخیر در خلیج فارس نشان می دهد که مفهوم امنیت انرژی در حال ورود به مرحله ای جدید است.

اگر تا دیروز امنیت انرژی عمدتاً با میزان ذخایر، ظرفیت تولید و سهم از بازارهای جهانی سنجیده می شد، امروز امنیت مسیرهای انتقال به همان اندازه اهمیت یافته است.

تجربه بحران های نظامی و اختلال در تردد نفتکش ها نشان داده است که برخورداری از منابع عظیم هیدروکربوری، بدون دسترسی پایدار و مطمئن به بازارهای جهانی، نمی تواند امنیت اقتصادی و راهبردی کشورهای صادرکننده را تضمین کند.

از همین رو، سرمایه گذاری در مسیرهای جایگزین صادرات انرژی به یکی از مهم ترین اولویت های ژئوپلیتیکی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس تبدیل شده است.

در این چارچوب، توسعه خطوط لوله ای که امکان انتقال نفت به سواحل دریای سرخ یا دریای عمان را بدون عبور از تنگه هرمز فراهم می کنند، صرفاً یک پروژه عمرانی یا اقتصادی نیست، بلکه بخشی از یک راهبرد کلان برای افزایش تاب آوری ژئوپلیتیکی است.

هدف اصلی این راهبرد، کاهش آسیب پذیری صادرات انرژی در برابر تنش های امنیتی، درگیری های نظامی و تهدیدهای احتمالی علیه خطوط کشتیرانی است.