وصله ناجور خلیج فارس؛ چالش های بقای امارات در نظم پساجنگ 2026

پایگاه «سیاست ورزی مسئولانه» در تحلیلی درباره موقعیت امارات پس از تفاهم نامه اسلام آباد می نویسد که ابوظبی، برخلاف موج تازه تنش زدایی در خلیج فارس، - به گزارش سرویس بین الملل جماران، تحلیل پایگاه سیاست ورزی مسئولانه Responsible Statecraft به بررسی موقعیت استثنایی و انزوای تاکتیکی ابوظبی در پساجنگ می پردازد.

امضای تفاهم نامه اسلام آباد با میانجی گری پاکستان و قطر و با همراهی عربستان و ترکیه، اگرچه موجی از آرامش را به خلیج فارس تزریق کرده، اما جایگاه امارات متحده عربی را در پازل شورای همکاری خلیج فارس به شدت پیچیده کرده است.

نویسنده استدلال می کند که دکترین انحصاری ابوظبی در اصرار بر سرکوب کامل تهران و تعمیق روابط با تل آویو، این کشور را به وصله ناجور یا بازیگر حاشیه ای نظم نوین عربی تبدیل کرده است.

نویسنده ابعاد این پارادوکس امنیتی و بندبازی سخت ابوظبی را در سه لایه کالبدشکافی می کند: باران موشکی تهران و گره خوردگی امنیتی با تل آویو: امارات در جریان جنگ، هدف بیش از 3000 موشک و پهپاد ایرانی قرار گرفت؛ رقمی که از مجموع حملات به پنج عضو دیگر شورای همکاری بیشتر بود.

این حجم از تهاجم، ادراک تهدید امارات را به شدت رادیکالیزه کرد.

در مقابل، استقرار فوری آتشبارهای گنبد آهنین و اعزام پرسنل نظامی رژیم صهیونیستی به خاک امارات، پیوندی عمیق