آیین مشعل گردانی نجفی های مقیم قم

یکی از شاخص ترین جلوه های عزاداری کهن در قم، آیین سنتی مشعل گردانی نجفی های مقیم قم است، آیینی که ریشه های آن به سنت های مذهبی شیعیان عراق، به ویژه شهر نجف اشرف، بازمی گردد.

در این مراسم، ده ها مشعل افروخته بر دوش عزاداران حمل می شود و دسته های سوگوار در فضایی آکنده از نوحه و ماتم به حرکت درمی آیند.

مشعل ها در فرهنگ عزاداری نجفی ها نمادی از آتش هایی هستند که پس از شهادت امام حسین(ع)، بر خیمه های اهل بیت(ع) افروخته شد و یکی از تلخ ترین صحنه های تاریخ اسلام را رقم زد.

همزمان با حرکت مشعل ها به سمت حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها، صدای کوبنده طبل ها فضای مراسم را دربرمی گیرد.

در روایت سنتی این آیین، نواختن گسترده طبل ها یادآور آن بخش از وقایع عصر عاشوراست که سپاهیان عمر بن سعد با ایجاد هیاهو و سر و صدا، تلاش داشتند فریادهای زنان و کودکان داغدار را در میان غوغای میدان خاموش کنند.

از این رو، هر ضربه طبل در این مراسم، پژواکی نمادین از آن لحظات جان سوز تاریخ کربلا به شمار می رود.