سیبی از شاخهٔ حسرت

ما به دلایل مختلف، در بسیاری از امور که اتفاقاً عمده آن ها دربرگیری عمومی دارند، به عارضه بی تصمیمی مبتلا شده ایم.

درباره سرنوشت جنگ تصمیم نمی گیریم.

- به گزارش جماران، سینا رحیم پور، روزنامه نگار در یادداشتی نوشت: پارسال، درست همین روزها بود که به صورت اورژانسی در بیمارستان بستری شدم و در کمال ناباوری، با زنجیره ای از بلاها، مدتی را در بیمارستان گذراندم.

یک عمل جراحی طولانی داشتم، شنوایی یک گوشم تقریباً از بین رفت، نیمی از صورتم فلج شد و تا همین امروز هم درگیر عوارض و آثار جانبی آن بیماری و عمل جراحی هستم.

اگر بخواهم دلیل رسیدن به آن وضعیت را در یک کلمه بگویم، این است: بی تصمیمی .

هر بار که نشانه ها به من می گفتند باید برای درمان نزد متخصص بروم، دلیلی پیدا می کردم تا مراجعه را به تعویق بیندازم؛ تا آنجا که کار به بیمارستان، یک عمل طولانی و رفتن تا مرز مرگ رسید.

این را گفتم تا بگویم درد تن من و وطن، از یک جنس است.

ما به دلایل مختلف، در بسیاری از امور که اتفاقاً عمده آن ها دربرگیری عمومی دارند، به عارضه بی تصمیمی مبتلا شده ایم.

درباره سرنوشت جنگ تصمیم نمی گیریم.

درباره شرایط مذاکره تصمیم نمی گیریم.

درباره اقتصاد تصمیم نمی گیریم و در حوزه های فرهنگی و اجتماعی، گاهی بیش از اندازه تصمیم می گیریم.