جنگ، از درون تعیین تکلیف می شود

تبدیل یک رویارویی راهبردی به دعوای حیدری و نعمتی میان دو جریان معتبر داخلی، نه تنها کمکی به کشور نمی کند، بلکه سرمایه اجتماعی و انسجام ملی را فرسوده ساخته و توان تصمیم گیری ملی و انسجام اجتماعی را نیز تضعیف می کند.

- پس از آنکه ایران با تاب آوری نظامی و سیاسی، سناریوی پیروزی سریع آمریکا را ناکام گذاشت، اکنون احتمال فرسایشی شدن جنگ بیش از هر زمان خودنمایی می کند.

این تصور که آمریکا به دلیل امضای یک تفاهم نامه، از راهبرد کلان خود در قبال ایران دست کشیده است، با واقعیت های ژئوپلیتیکی سازگار نیست.

این احتمال از ابتدا داده می شد که دوره آرامش ظاهری، فرصتی برای طراحی حمله ای دیگر باشد.

چنان که دو شبیخون خرداد و اسفند 1404، نیز در بستر همان راهبرد کلان آمریکا صورت گرفت.

مسأله منحصر به هسته ای یا موشکی یا مدل نظام سیاسی نیست.

ایران یکی از گره های اصلی نظم آینده غرب آسیا و موازنه قدرت در جهان در حال گذار است.

جنگ بر سر کنترل زنجیره تأمین و گلوگاه های لجستیکی است.

جنگ بر سر حفظ معماری نظم تک قطبی در برابر بازیگری است که توانسته با آمیزه جغرافیا، جنگ نامتقارن و محورهای مقاومت غیر دولتی، هژمونی آمریکا در منطقه را با چالش مواجه نماید.