«سلمان»، شاعر ساوجی قرن هشتم هجری

خواجه جمال الدین، شاعر ساوجی متخلص به «سلمان» بود که قرن هشتم هجری متولد شد.

- خواجه جمال الدین، شاعر ساوجی متخلص به سلمان بود که قرن هشتم هجری متولد شد.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکزی؛ خواجه جمال الدین بن علاءالدین محمد، شاعری که متخلص به سلمان بود.

وی در اوایل قرن هشتم هجری در ساوه به دنیا آمد و از آخرین قصیده سرایان معروف ایران پیش از صفویان است.

  او هم عصر با حافظ بود و این شاعر پارسی گوی در غزلیات خود از اشعار سلمان بهره جسته است.

  مهم ترین موضوعات در دیوانش بحث های فلسفی، اخلاقی و حکمی، گذرا و فانی بودن دنیا، ناپایدار بودن لذت ها، سلوک انسان و حرکتش از نفسانیت خویش تا وصل به معبود واقعی و .

است.

سلمان در قالب قصیده، غزل، قطعه، ترجیع بند، ترکیب بند، رباعی و مثنوی هنرنمایی کرده و در همه این انواع شعر استاد مسلم بود، اما در قصیده تواناتر بود تا آنجا که می توان او را خاتم قصیده سرایان بزرگ فارسی زبان به ویژه قصیده گویان مداح دانست.

از جمله وجوه شهرت سلمان، سرودن قصیده ای مصنوع است به نام بدایع الابحار یا الاسحار که در جوانی در مدح غیاث الدین محمد وزیر سروده است.

غزلیاتش در بسیاری از موارد، صورت استقبال از غزلیات سعدی و در بسیاری نمونه ها، چاشنی عرفانی و گاه لحن قلندرانه دارد.