تو که رفتی همه ما شدیم «فرزند شهید»

ما این روزها بچه یتیم های این شهر و دیاریم آدم هایی که با همه هراس و سرگشتگی، بغضمان خسته اما مومن به آمدن روزهای پیروزی امیدوار ایستاده ایم.

- ما این روزها بچه یتیم های این شهر و دیاریم آدم هایی که با همه هراس و سرگشتگی، بغضمان خسته اما مومن به آمدن روزهای پیروزی امیدوار ایستاده ایم.

خبرگزاری مهر - مجله مهر: روی دیوار یک جمله میخکوبم می کند: آقا یتیم شدیم یک نفر می گوید: ما این روزها انگار دیالوگ سریال معروف متیو مک کانهی را زندگی می کنیم که می گفت روزهای خوب همونایی بود که رفت راست می گوید؟ نمی دانم! اما می دانم ما دلهره اهل خیمه بعد از هلهله دشمن را زندگی کرده ایم.

ما این روزها سرگشتگی بچه های کوفه را زندگی می کنیم آن وقتی که از غم خبر رفتن پدرِ شهر بهت روی صورتشان خشکید و ظرف های شیر توی دستشان به سنگ واقعیت خورد و کاسه های سفالی امیدشان در روزهای سخت شکست.

ما شبیه همان ندای جبرییل شده ایم که می گفت: اینک شما و وحشت دنیای بی علی .

ما این روزها انگار بلد راهمان را گم کرده ایم.

همان که از جا بلندمان کند و ببرد و بالاخره دستمان را بگذارد توی دست امام منجی و روزهای خوب.

دوستی می گفت کاش می شد لحظه های خوب را برای همیشه فریز کرد و آن وقت دلت که تنگ شد آن ها را بیرون کشید و دوباره درونش زندگی کرد؛ برای وقت هایی که دنیا و دلت باهم تن�