درد جنوب؛ تقلیل یا تحقیر

آنچه امروز شاهد آنیم یک بی توجهی عمیق به مردم این خطه است که کماکان می خواهد توجه به جنوب و جنوبی را در سطح احساسات حفظ کند.

این نوع نگاه به جنوب تازگی ندارد اما پذیرش و نفهمیدن آن دیگر واقعا کار سختی ست.

- ادبیات جنوب ترحم پذیر نیست، حق را با افتخار می خواهد.

عصر ایران ؛ عباس مدحجی- با بالا گرفتن تنش جنگ و تغییر کانون آن از کل کشور به مرزهای جنوبی، جنگ، این آفت پایان ناپذیر بشریت رخ دیگری برای مردم ایران پیدا کرد.

زورآزمایی ابرقدرت ها از پایگاه های نظامی و نقاط استراتژیک به مناطق مسکونی و زیرساخت تغییر پیدا کرد تا عامه مردم کماکان زیر تیغ خطرات آن باشند.

  از ابتدای این جنگ وحشیانه و ناقض مسلم حقوق بشر تمام تمام نقاط کشور به فراخور اهمیت های سوق الجیشی زیر ضرب دشمن غدار گرفتند اما داستان بعد از نقض آتش بس تغییر کرد.

اینبار فقط جنوب بود که سپروار شاهد شبانه روزی پرتابه ها بود.

از هرمز و سیریک تا اهواز و دارخوین.

اینجا بود که عبارت ترند شده ی این روزها: جنگ شده؟ نه فقط دارن جنوبو میزنن دل خیلی ها را به درد آورد.

گویی که جنوب از آنجا که به جنگ و مقاومت اعتیاد دارد، الان هم چندان مهم نیست.

فضای مجازی درگیر و دار این ترند بود که گرمای طاقت فرسا هم از راه رسید و تابستان جنوب، از سیستان و هرمزگان گرفته تا بوشهر و خوزستان وارد خرماپزان