رومیان باستان چگونه «جاده های مستقیم» می ساختند؟

امپراتوری روم یکی از گسترده ترین شبکه های جاده ای جهان باستان را ایجاد کرد؛ شبکه ای که حدود 300 هزار کیلومتر راه را در سراسر اروپا، شمال آفریقا و بخش هایی از خاورمیانه به یکدیگر متصل می کرد.

- امپراتوری روم یکی از گسترده ترین شبکه های جاده ای جهان باستان را ایجاد کرد؛ شبکه ای که حدود 300 هزار کیلومتر راه را در سراسر اروپا، شمال آفریقا و بخش هایی از خاورمیانه به یکدیگر متصل می کرد.

این جاده ها ستون فقرات امپراتوری بودند و نقش مهمی در جابه جایی ارتش، رونق تجارت و ارتباط میان شهرها داشتند.

بسیاری از جاده های مهم روم باستان، مانند راه آپیا در ایتالیا و استین استریت در جنوب انگلستان، به دلیل مسیرهای طولانی و تقریباً مستقیم خود شهرت یافته اند.

اما این پرسش مطرح است که رومی ها چگونه قرن ها پیش، بدون فناوری های امروزی، چنین جاده های دقیقی طراحی می کردند؟ به گزارش فرادید؛ پژوهشگران می گویند راز این موفقیت در استفاده از ابزارهای پیشرفته نقشه برداری نهفته بود.

رومی ها برای تعیین مسیر جاده ها از سه وسیله اصلی استفاده می کردند.

مهم ترین آن ها گرُما بود؛ ابزاری که از یک میله عمودی و بازوهای صلیبی شکل با وزنه های آویزان تشکیل می شد و به نقشه برداران کمک می کرد مسیرهای کاملاً مستقیم و زاویه های دقیق را مشخص کنند.