سازه های آبی تاریخی شوشتر، شاهکار مهندسی آب

سازه های آبی تاریخی شوشتر شاهکار مهندسی ایران باستان و مجموعه ای کم نظیر که قرن ها پیش از شکل گیری فناوری های نوین، آب را مهار، تقسیم، هدایت و به نیروی محرکه صنعت، کشاورزی و زندگی شهری تبدیل کرد.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، این شاهکار مهندسی در سال 2009 میلادی (1388 خورشیدی) در سی وسومین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو، به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی به ثبت رسید؛ اثری که یونسکو آن را نمادی از نبوغ خلاق انسانی در مدیریت منابع آب و یکی از برجسته ترین نظام های هیدرولیکی جهان دانسته است.

سازه های آبی تاریخی شوشتر شبکه ای عظیم، منسجم و هوشمند از بندها، پل بندها، کانال ها، تونل های دست کند، آسیاب های آبی، آبشار های مصنوعی و سامانه های تقسیم آب است که همچون اندام های یک موجود زنده، در هماهنگی کامل با یکدیگر عمل می کنند؛ سامانه ای که هزاران سال پیش، آب رودخانه کارون را به خدمت توسعه اقتصادی، کشاورزی، صنعت و آبادانی درآورد.

میراثی که ریشه در دوران هخامنشی دارد پژوهش های تاریخی و باستان شناسی نشان می دهد بنیان این سامانه عظیم، به دوران هخامنشی و به ویژه عصر داریوش بزرگ بازمی گردد؛ زمانی که نخستین طرح های انحراف آب از رود کارون برای آبیاری دشت های حاصلخیز و تأمین آب شهر طراحی شد.