جام جهانی 2026؛ پایان عصر فاصله های بزرگ

شاید بزرگ ترین پیام این جام جهانی همین باشد: در فوتبال امروز، پیراهن های بزرگ هنوز احترام برمی انگیزند، اما دیگر ترس ایجاد نمی کنند.

- شاید بزرگ ترین پیام این جام جهانی همین باشد: در فوتبال امروز، پیراهن های بزرگ هنوز احترام برمی انگیزند، اما دیگر ترس ایجاد نمی کنند.

عصر ایران؛ باشو بیدرانی - جام جهانی 2026 را شاید در آینده نه فقط به خاطر قهرمانش، بلکه به خاطر یک تحول مهم به یاد بیاوریم؛ تورنمنتی که بیش از هر دوره دیگری نشان داد فاصله میان قدرت های سنتی فوتبال و سایر کشورها به شکل محسوسی کاهش یافته است.

تا چند دهه پیش، فوتبال جهان سلسله مراتبی روشن داشت.

نام هایی مانند برزیل، آلمان، ایتالیا، آرژانتین و بعدها فرانسه و اسپانیا، تقریباً همیشه مدعیان اصلی بودند و بسیاری از تیم های دیگر، حتی پیش از آغاز مسابقه، خود را بازنده می دانستند.

پیروزی های سه یا چهارگله قدرت های بزرگ، اتفاقی عادی بود و شگفتی ها، بیشتر استثنا به شمار می رفتند تا قاعده.

اما جام جهانی 2026 تصویری متفاوت ارائه داد.

بسیاری از تیم هایی که تا چند سال پیش در ردیف مدعیان قرار نمی گرفتند، برابر قدرت های سنتی بازی هایی پایاپای انجام دادند و حتی آنها را تا آستانه حذف پیش بردند.