مصلحتِ سنت در برابر آخرالزمان گرایی بنیادگرا

آنچه در سفر رییس جمهور به قم و دیدار با مراجع تقلید، بیش از هر چیز خودنمایی می کند، حمایت مراجع از مذاکره از موضع تأمین مصلحت کشور است.

اینکه نمایندگان سنت شیعی، - 1ـ بنیادگرایان و جنگ آخرالزمانی به موازاتِ عبور از ناوضعیتِ جنگ و اقدام به مذاکره برای تفاهم و توافق، مواضعِ رادیکال و افراطی از سوی جریان راست افراطی داخلی شدت بیشتری یافته است.

این جریان از هر رَطب و یابِسی برای تخطئه مذاکره، تفاهم و توافق بهره می جوید، به گونه ای که از دست یازیدن و تشبه جستن به منطقِ راستِ افراطی صهیونیستی و راستِ افراطی براندازی خواه نیز ابایی ندارد.

این خصلت، البته مختصِ راستِ افراطی توسعه ستیز و بنیادگرای داخلی نیست؛ همه گفتمان های افراطی(extremist)، به طرزی عجیب و حداکثری، به رنگ و رویِ گفتمان هایی که خود را دیگریِ آنها می دانند، در می آیند.

چنانکه نیچه در قطعه 146 از کتاب فراسوی نیک و بد می گوید: اگر دیری در مغاک بنگری، مغاک نیز در تو می نگرد .

اگر از منظر اهالی تحلیل گفتمان به رویارویی تخاصمی اینان بنگریم، نیز می توان گفت که غیریت سازی خودی و دیگری همچنان که هویت ساز است، هویت سوز نیز می باشد؛ آنچنان که خودی را به رنگِ بتِ عیارِ دیگری در می آورد/ بازنمایی می کند و چه بسا همسویی و همسودیِ گفتمان های به ظاهر رادیکال و عَدّوی، واجد آنچنان درجه �