جامعه ایران داستان خودش را در گریه عادل دید

یاسر عرب، مستندساز و نویسنده ایرانی، در یادداشتی به تحلیل گریه ها و شکوه عادل فردوسی پور پرداخت.

وی این واکنش ها را بازتابی از استیصال انسانی و تجربه ای مشترک میان اقشار مختلف جامعه دانست.

یاسر عرب، کارگردان، فیلمنامه نویس، نویسنده و مستندساز ایرانی در کانال تلگرامی خود نوشت: گریه و شکوه آقای عادل فردوسی پور برساخت، باز تولید، نشر و تاثیر زیادی در جامعه ما داشت.

به باور حقیر برای بسیاری از مردم، دیدن گریه عادل، دیدن استیصال انسانی بود که بخشی از زندگی و خاطراتشان با او گره خورده.

اما در لایه عمیق تر، شاید دیدن دوباره یک تجربه بسیار آشنا بود.

تجربه مشترک همه آدم هایی که احساس می کنند توانایی، تخصص و انگیزه داشته اند، اما به دلایلی بیرونی و سلیقه مدارشناس مدیرانی کم فهم و خوانش های من عندی شان، کنار گذاشته شده اند! عادل برای خیلی ها فقط یک گزارشگر فوتبال نبود.

نماد یک مسیر بود.

از مهمان برنامه مسابقه هفته که پاسخ اش به مرحوم نوذری شگفتانه بود تا تسلطش بر حوزه تخصصی خودش.

مسیری که در آن یک فرد با دانش، تلاش و ارتباط با مردم (بدون اینکه فرزند آقایی باشد یا کیف کشی این یا آن را بکند) می تواند با تلاش و پشتکار خود، سرمایه اجتماعی بسازد! وقتی چنین فردی حذف می شود، جامعه می فهمد چیزی بیش از یک برنامه صدا و سیما را از دست داده.