جنون کارخانه دار ایرانی بعد از مرگ عشقش (+صدا)

ابتهاج مبلغ هنگفتی در یکی از بانک های سوییس سپرده گذاری کرده بود و رمز حساب را روی پلاکی از طلا حک کرده و با زنجیری به گردن می آویخت.

حالا احتمال می رفت آن پلاک در آب های خروشان هراز، - چند روز، کماندوهای ارتش، مأموران پلیس و نیروهای آتش نشانی با انواع تجهیزات، منطقه را وجب به وجب جست وجو کردند، اما هیچ خبری از اجساد نبود.

عملیات در آستانه توقف بود که در پنجمین روز جست وجو، جسد راننده را پیدا کردند؛ آن هم 12 کیلومتر دورتر از محل سقوط.

فردای آن روز نیز جسد خواهرزاده ابتهاج پیدا شد، اما اجساد احمدعلی ابتهاج و دو فرزندش هرگز پیدا نشد.

آیا اجساد را دزدیده بودند؟ هیچ گاه معلوم نشد.

اما چرا چنین عملیات گسترده ای برای یافتن آن ها انجام شده بود؟ مگر خون ابتهاج از دیگران رنگین تر بود؟ این پرسشی بود که بسیاری از مردم آن روزها مطرح می کردند.

همین موضوع باعث شد دکتر مصطفی مصباح زاده، رییس روزنامه کیهان، از محمد بلوری، مسئول مشهور صفحه حوادث کیهان، بخواهد ته وتوی ماجرا را دربیاورد و مشخص کند که اصل داستان چه بوده است.

از مجموعه پادکست مشاهیر جاودانه ایران، پادکست مادرم مرا کشت و پدرم مرا خورد/ دفاع نصیریان از انتظامی را این جا بشنوید بلوری با خودش فکر کرد که اهمیت این پرونده فقط به ثروت ابتهاج برنمی گردد.