در میان هزاران روایت؛ وقتی تهران یک صدا شد

تهران در این روزها تنها میزبان یک آیین تشییع نیست؛ شهری است که روایت همدلی هزاران انسان را در خیابان های خود ثبت می کند.

روایتی که برای بسیاری، - پایگاه خبری جماران، محمود عارفی؛ تهران، از واپسین ساعات شبِ گذشته، چهره ای متفاوت به خود گرفته بود.

خیابان هایی که هر روز میزبان شتاب زندگی بودند، این بار آرام تر، اما پرشورتر از همیشه، پذیرای مردمی شدند که از اقصی نقاط کشور برای بدرقه رهبر شهید آمده بودند.

صفوف جمعیت در کنار خیابان ها و اتوبان ها امتداد داشت؛ گویی تهران اربعینی دیگر را تجربه می کرد.

هرچه به محل مراسم نزدیک تر می شدیم، این موج انسانی فشرده تر و منسجم تر می نمود.

برای بسیاری، این صحنه ها یادآور مسیر نجف تا کربلا بود؛ همان گام های استوار، همان همدلیِ بی چشمداشت و همان مردمی که رسیدن به مقصد، خستگی را از یادشان برده بود.

گویی سال ها راهپیمایی اربعین، تمرینی برای چنین روزی بود؛ روزی که وحدت، بار دیگر خود را در قلب خیابان های ایران به نمایش گذاشت.

در میان این موج بی پایان جمعیت، برای برخی، خاطره ای قدیمی نیز جان می گرفت؛ خاطره روزی که سال ها پیش، در دوران کودکی، دست در دست پدر و مادر، در مصلای تهران و در میان انبوه عزاداران، برای وداع با امام خمینی (ره) ایستاده بودند.