فلرها خاموش می شوند؛ تغییر ریل حکمرانی انرژی از هدررفت به ثروت ملی

جمع آوری گازهای همراه یکی از دغدغه های رهبر شهید انقلاب، از یک پروژه فنی به اصلاحی ساختاری در مدیریت منابع بدل شده تا ناترازی گاز را مهار و زنجیره ارزش پتروشیمی را تکمیل کند.

به گزارش خبرنگار مهر، دهه هاست که زبانه های آتش بر فراز مشعل های میادین نفتی جنوب، نمادی بصری از توسعه نیافتگی در بهره وری انرژی ایران بوده اند.

سوزاندن گازهای همراه که در فرایند استخراج نفت خام از لایه های زیرزمینی جدا می شوند، در گذشته صرفاً یک مزاحم فنی تلقی می شد که باید برای تداوم تولید نفت، به سرعت از شر آن خلاص شد.

اما امروز، در سال 1405، رویکرد کشور به این پدیده از یک نگاه واکنشی و پروژه ای، به یک اصلاح ساختاری در حکمرانی انرژی تغییر یافته است.

این تغییر پارادایم به این معناست که وزارت نفت دیگر جمع آوری گاز را صرفاً یک وظیفه جانبی نمی بیند، بلکه آن را به عنوان ستون فقرات مدیریت یکپارچه زنجیره ارزش تعریف کرده است.

اصلاح ساختاری در اینجا به معنای تغییر در مدل های سرمایه گذاری و پیوند زدن منافع صنایع پایین دستی به بالادستی است.

پیش از این، دولت ها به تنهایی مسئولیت جمع آوری گازها را بر عهده داشتند که به دلیل محدودیت منابع مالی، پروژه ها سال ها معطل می ماندند.