این تیم ملی بیشتر از آنکه قربانی حریفان باشد، قربانی اغراق هاست

جام جهانی برای فوتبال ایران تمام شد؛ جامی که بیش از هر چیز، میدان تقابل دو روایت افراطی بود.

یک سو، تیم ملی را بهترین نسل تاریخ فوتبال ایران معرفی می کند و هر انتقادی را بی انصافی می داند؛ - این تیم ملی بیشتر از آنکه قربانی حریفان باشد، قربانی اغراق هاست جام جهانی برای فوتبال ایران تمام شد؛ جامی که بیش از هر چیز، میدان تقابل دو روایت افراطی بود.

یک سو، تیم ملی را بهترین نسل تاریخ فوتبال ایران معرفی می کند و هر انتقادی را بی انصافی می داند؛ سوی دیگر، از شکست و ناکامی مطلق سخن می گوید و تمام داشته های این تیم را زیر سؤال می برد.

عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - جام جهانی برای فوتبال ایران تمام شد؛ جامی که بیش از هر چیز، میدان تقابل دو روایت افراطی بود.

یک سو، تیم ملی را بهترین نسل تاریخ فوتبال ایران معرفی می کند و هر انتقادی را بی انصافی می داند؛ سوی دیگر، از شکست و ناکامی مطلق سخن می گوید و تمام داشته های این تیم را زیر سؤال می برد.

اما واقعیت، نه در ستایش های اغراق آمیز است و نه در تخریب های هیجانی.

این تیم نه آن قدر خوب بود که بتوان چشم بر ضعف هایش بست و نه آن قدر بد که همه دستاوردهایش را نادیده گرفت.

اگر کارنامه تیم ملی را بدون تعصب مرور کنیم، می بینیم که ایران برابر بلژیک، یکی از مدعیان اصلی قهرمانی و از قدرتمندترین تیم های اروپا، نم