تأملی در سجده زیارت عاشورا و شکر بر غم، آنجا که اندوه به سپاس می رسد

عاشورا یادآور این حقیقت است که رنج های بزرگ می توانند سرچشمه بیداری های بزرگ تر باشند، که انسان های بزرگ را پرورش می دهند.

- این خانه عزادار حسین(ع) است/21 تأملی در سجده زیارت عاشورا و شکر بر غم، آنجا که اندوه به سپاس می رسد عاشورا یادآور این حقیقت است که رنج های بزرگ می توانند سرچشمه بیداری های بزرگ تر باشند، که انسان های بزرگ را پرورش می دهند.

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: راهی سفر عمره بود، بار اولی بود که به زیارت خانه خدا می رفت.

پدرش گفته بود چشمت که به خانه خدا افتاد سجده شکر به جا بیاور و هرچه می خواهی از خدا بخواه.

و بعد پرسیده بود: در سجده چه می گویی؟ نمی دانست.

به ذکرهای سجده فکر کرده بود، به آیه های سجده واجب و مستحب قرآن، ولی نمی دانست چه بگوید.

تا آخرین قدم هایی که با سر فرودآورده روی سنگ های خنک مسجدالحرام گذاشت هم هنوز داشت فکر می کرد که یاد سجده زیارت عاشورا افتاد! در ذهنش مرور کرد متن را: اَللّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشّاکِرینَ لَکَ عَلی مُصابِهِمْ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلی عَظیمِ رَزِیَّتی، اَللّهُمَّ ارْزُقْنی شَفاعَهَ الْحُسَیْنِ یَوْمَ الْوُرُودِ وَ ثَبِّتْ لی قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَکَ مَعَ الْحُسَیْنِ وَ اَصْحابِ الْحُسَیْنِ الَّذینَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَیْنِ عَلَی