روایت حاج احمدآقا از لحظه ای که روح خدا به خدا پیوست

روح امام مهمان ملکوتیان شده بود و همه آنهایی که در بیمارستان حضور داشتند، مانند یتیمان هر کدام گوشه ای سر به دیوار گذاشته بود.

- به گزارش خبرنگار جماران، تلاش دکترها به ثمر نرسید حوالی ساعت ده و بیست دقیقه سیزدهم خرداد ماه سال 68، روح بخشی از آن فضا را در خاطراتش برایمان به تصویر کشیده است: روسای سه قوه و سایر مسئولین و افراد دیگری از جاهای ‎ ‎ دیگر آمدند، از قم آمدند که: چه باید کرد؟ امام که اینطور شدند، اینجا ‎ ‎ غوغایی برپا شد.

قبلاً راجع به محل دفن فکر کرده بودیم.

یعنی یک روز من ‎ ‎ پیش خودم گفتم: اگر روزی امام طوری شدند، ما اینقدر ناراحتیم که نمی دانیم ‎ ‎ باید کجا دفن کنیم و کجا مناسب است! فکر کردم بین قم و تهران جای مناسبی ‎ ‎ است که، یک جایی را درست کنیم که باز باشد و شاید از شش، هفت ماه قبل ‎ ‎ ما خاکریز آنجا را به عنوان موسسه تنظیم و نشر آثار امام زدیم و برای محلّ ‎ ‎ مرقد ایشان هم در نظر گرفتیم.

اما اوّلاً آنجا درست نشد.

در ثانی در اینکه ‎ ‎ امام کجا دفن شود، اختلاف نظر به وجود آمد.

بعضی ها می گفتند: ببریم قم در ‎ ‎ مسجد بالاسر، بعضی ها می گفتند: نه.

من از آنهایی بودم که پافشاری می کردم ‎ ‎ امام را به قم نبریم، بلکه در آنجایی که در نظر گرفتیم، دفن شوند.