چرا کسی صدای نارین و آیلین را نشنید؟

چه باید کرد تا کودکی دیگر در گوشه ای از کشور، پشت دیوارهای یک خانه، قربانی سکوت و بی تفاوتی نشود؟ پرونده خواهران سنندجی روایتی دردناک از رنج دو کودک است و بازتابِ کاستی های نظام حمایتی.

- چه باید کرد تا کودکی دیگر در گوشه ای از کشور، پشت دیوارهای یک خانه، قربانی سکوت و بی تفاوتی نشود؟ پرونده خواهران سنندجی روایتی دردناک از رنج دو کودک است و بازتابِ کاستی های نظام حمایتی.

جامعه باید از این تجربه تلخ درس بگیرد و خود را برای جلوگیری از تکرار چنین فجایعی بازسازی کند.

عصر ایران؛ یلدا آذرپی - هنوز از شوک و بُهتِ بازگشاییِ قطره چکانیِ اینترنت با کانفیگ های ارزان تر بیرون نیامده بودیم و خسته از کابوس ِ جنگ، صفحات مجازی را زیر و رو می کردیم که شما را دیدیم.

همه جا تیتر زده بودند: جنایت در خانه وحشت؛ ماجرای تکان دهنده نارین و آیلین خبر کوتاه و تکان دهنده بود.

دو دختر هفت و پانزده ساله سنندجی، پس از یک ماه خشونتِ بی وقفه، حبس و محرومیت از خانه ای بیرون آورده شدند که شکنجه گاهشان بود.

گزارش های منتشرشده حاکی از آن بود که این دو کودک، روزهای متمادی در فضایی محدود و غیربهداشتی نگهداری شده، از دسترسی کافی به غذا و مراقبت محروم بوده و آثار شکستگی، جراحت و آسیب های جسمی و روانی داشتند.